Les derniers jours...

De laatste week van mijn "zuiders" leventje zit er op. Het was toen (in belgië) krokusvakantie en Kim heeft dat weekje samen met mij meegemaak. Het was een week vol afscheid, maar met haar erbij wist ik waar ik naar terug ging keren.

Het was een leuke afsluiter van een boeiend semester. Een week met afscheidsfeesjes en afscheidsdrinks, met leuke restaurantbezoekjes, toffe fietstochten en de laatste gezellige stadsbezoekskes.

Toen kim twee dagen eerder vertrok, begon het stillekes aan tot mij door te dringen dat het werkelijk men laatste dagen waren. De papa kwam die avond aan, en samen met Mario, Ricardo en de andere spanjaarden zijn we nog een laatste keer iets gaan drinken in onze favoriete Irish pub.

De laatste dag was inpakken, maar nog niet wegwezen. We hebben bezocht wat ik eigenlijk altijd al eens wou bezoeken: het spacecenter van Toulouse. Een gigantisch complex waar men op technopolischerwijze de wonderen der techniek en heelal probeerden toe te lichten. Buiten vind je nagebouwde zaken zoals de Arianne-raket en het ruimtestation MIR, wat toch door het oog voor detail toch wel zeer indrukwekkend was. SPIJTIG genoeg (ik heb me meermaals vervloekt) had ik men camera niet bij . Ach ja het zit in mijn herrinering, zoals zo vele dingen van mijn zes maanden.

Yep we hebben het overleefd, samen!! (dan kan dat nu in de statistieken opgenomen worden)

In menne gang...

(en voor die ene keer dat ik is een feesje doen, komt die security toch wel langs zeker, voor mij geen probleem, ik was toch twee dagen later ribbedebie...)

deze foto wou ik jullie niet onthouden

En dan nog de foto's van men laatste schoolfeesje:

Donc, c'est fini!!! Merci à tout le monde pour les 6 mois fantastiques!!! Et a+...

La visite de Matthias

Alweer twee weekends geleden is men goede vriend Matthias naar het zuidelijke Toulouse afgezakt. Hij dacht ik zal eens binnenwippeeuhh...

gezien hebben we ons beste beentje voorgezet. We zijn langs de meeste musea en kerken gewandel, we zijn zelfs een museum binnengeweest. Het bekendste fotomuseum van toulouse en ongetwijfeld ook het kleinste, had een interessante expositie: "Het brengen van het echte leven op een onwerkelijke kunstmatige manier". Kleuren werden overdreven weergegeven, mensen extra geaccentueerd door de schaduwen achter hen bijna zwart te maken. Het concept sloeg aan en gaf zo de volgende dagen een fotografisch tintje aan ons doen en laten.

Stadsdichter van dienst geïnspireerd door "le prairie des filtres" ook wel "Toulouse Plage" genoemd:

Bruggen:

Je bent met een burgerlijk ingenieur Bouwkunde op stap ...

Een lach:

korte studie van de franse parkeertechnieken:

Repas CAP

datum van deze gebeurtenis: (08/02/06)

Het einde van dit semester betekent hier voor iedereen ook het einde van Toulouse. Bijna iedereen vertrekt voor een stage "ergens" in Frankrijk. Ik keer naar België terug dus voor mij betekent dit ook het einde van mijn toulouse-avontuur.

Omdat gegeven nog eens extra in de verf te zetten hebben enkelen van mijn klas een klassikaal bezoekje aan een restaurant geboekt. De opkomst bedroeg toch om en bij de 90 %, een geslaagd idee, dat mag gezegd worden. Wat er op het menu stond?

Euhm wat anders dan ... CANARD!!! had je verwacht..

En ja onze beste docent was ook present:

Michel Meilleur ... euhm sorry Meyer

koppels moesten assorti zijn!

Faits divers (2)

Omdat vorige post wat te lang begon te worden:

BIERAVOND (eind december 2006):

Een avond waar ik niet kon ontbreken, aangezien ik de enige Belg was om ons bierlandje moest vertegenwoordigen. De helft van de bieren waren dan ook Belgisch die avond, kon ook niet anders. Ze hadden alles: leffe, kasteelbier, chimay, kwak, ... , en zelfs trippel karmeliet van het vat.

Al de erasmussers aan den drank...

Greg is een kenner...

GROEPSFOTO PROJECT + MAMADOE (dec 2006):


De mensen op de foto: Mamadoe, flore (panda), laure (pistache), greg, ik en mario







GROEPSFOTO DANIEL FAUCHER (dec 2006):
Op de foto:

Ik, Mario, Carolina, Marc, Paloma, Cristal, Tonio, Henilenia

Maria, Brais

Ricardo

Faits divers

Een beetje vanalles, oud/nieuw, warm/koud,...

Onlogischerwijs begin ik met het recentste:

HET BEZOEK VAN ROBBERT (erasmusser in Montpellier en rasechte crefiaan) :

Deze zaterdag had Robbert het idee om een bezoekje aan de roze stad te brengen. Hij zocht nog een ervaren en goedkope gids en dacht in mij het geschikte slachtoffer gevonden te hebben. Goedkoop ben ik in ieder geval, slechts een cappucino op het eind, meer vraag ik niet. Of ik zo ervaren ben in het gidsen is een andere vraag. Het was gelukkig een perfecte dag om Toulouse te bezoeken, de zon schijn en het vroor dat het kraakte.

Die goeie ouwe Robbert...

Zoals ge kunt zien had hij ook zijn uit de kluiten gewassen camera bij en dus heb ik ook maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele foto's te nemen.

L'arc de triomphe de Toulouse:

De moderne clochards of SDF'ers:

In hun tent wonen ze aan de rand van een rivier of in een stukje park in de stad. In toulouse vind je ze talrijk langs de Garonne. Op de foto zijn het wel geen echte SDF'ers, maar om symphatisanten die de erbarmelijke levenomstandigheden aanvechten.

Ik kon het niet laten, een dromerige foto langs de Garonne, met ja op uw linkerkant de alomtegenwoordige auto's...

Dat "het zuiden" niet noodzakelijk warm moet zijn, bewijst deze vrouwelijke fontein:

Om op het koude elan verder te gaan:

DE SNEEWDAG VAN TOULOUSE:

Jaja vorige week heeft het hier één dag gesneeuwd. Voor de Spanjaarden, Portugezen en zelfs voor de meeste Fransen was dit een heuse ervaring. De sneeuw was niet zo dik gezaaid, maar dat kon de pret niet bederven.

Mario poserend voor de foto, het was de ideale moment...

Nog een beetje terug in de tijd:


ZATERDAGAVOND (20 januari) :

Een avond bij de spanjaarden (de grote meerderheid toch) . Het blijft me toch verbazen hoe anders hun eten is: eiren met tonijn en bechamelsaus, rauw witloof met kaas, gebakken octopus, een salade met visslierten...

Halo daar Ricardo!

Paloma, Carolina en de salade met visslierten

Ik lijk interessant te doen...

Marc en Carolina in kleur

Le ski

Deze post komt wat laat, want het was het weekend van 14 januari dat we zijn gaan skiën. Iedereen die mee was ziet ge op de foto (van links naar rechts): Paloma (spaans, ski), Maria (spaans, snowboard), Ik (belgisch, ski) met prachtige paarse broek, Marc (spaans, snowblade, alhoewel hij liever catalaan genoemd wordt), Carolina (spaans, ski), Henilenia(fins, snowboard). Het gezelschap was dus redelijk spaans, bijgevolg hebben we dat weekend geen engels gepraat, maar enkel frans.

Ons weekendje ging door in het skigebied Grand Valira in Andorra, op een dikke twee uur van Toulouse. Veel sneeuw lag er niet, maar gelukkig voldoende om de berg af te kunnen glijden. In de namiddag was het wel degelijk glijden, want de pistes transformeerden in halve ijsvlaktes. De zon zat er voor iets tussen, daardoor was het natuurlijk ook aangenaam warm met handschoenen en een muts op je hoofd. Het was voor mij twee jaar geleden dat ik mijn enigste ski-ervaring beleefde in de frans alpen. Deze keer ging het me eigenlijk verwonderlijk goed af , ik ben slechts enkele keren tegen de vlakte gegaan.

Na een dag skiën was iedereen kapot en we moesten de volgende weer vroeg op om ten volle te kunen genieten van onze tweede en laatste skidag. De avond was dus uitermate rustig. Verder dan kaasfondue eten en een film zien zijn we niet geraakt. De film was wel ideaal voor de omstandigheden: "l' hauberge espagnole". Yep, de alomgekende film over de franse student die voor een jaar op erasmus gaat naar Barcelona. Ik mag wel zeggen dat mijn erasmusuitwissling naar Toulouse redelijk verschilt van het geromantiseerde erasmus-beeld uit de film. De gelijkenissen zijn er natuurlijk ook en het was amusant om de film samen met allemaal erasmussers te bekijken.

Zondag was het vroeg morgen en de tweede dag ging alles wat minder vlot. Om acht uur s'avonds waren we terug in het vertrouwde Toulouse.

veel sneeuw?

nope!

Pakt dat het koud was om uw bokes op te eten!

Les vacances et les jours fériérs

De vakantie zit er weeral op, ja het was echte vakantie want dit jaar ben ik gespaard gebleven van de examenstress. In ruil heb ik wel ontelbare taken moeten afwerken, maar geen examens hebben, blijft toch nog steeds leuk.
Momenteel ben ik bezig met een project over de behandeling van een phenol-verontreinigd water. Hier zal ik nog wel eventjes zoet mee zijn.
Tussen de project-uren door heb ik met ricardo en mario gebabbeld over dé feestdagen. Zeer interessant en uiteindelijk ook grappig. Een kort overzicht:

SINTERKLAAS
BELGIE: sinterklaas komt bij ons samen met zwarte piet op 6 december cadeautjes brengen via de daken. Hij komt met de stoomboot uit Spanje en brengt appeltjes van oranje mee.
SPANJE: Zij kennen sinterklaas helemaal niet ook al komt hij van bij hen. Mario had wel gehoord dat als Belgische kinderen niet braaf zijn, ze bezoek krijgen van een gemene spanjaard. Dit doet mij dan weer direct aan zwarte piet denken, maar het gaat blijkbaar over een oorlogszuchtige spanjaard die ooit vele moorden in de Nederlanden had gepleegd.
PORTUGAL: Sinterklaas is hier onbekend...
FRANKRIJK: Enkel in het Noorden viert men de verjaardag van de goede oude man...

KERSTMIS
Santa Claus is dezelfde persoon als Sinterklaas, maar dat wist iedereen al wel. Daarom is het ook vreemd dat wij zowel de kerstman als sinterklaas hebben. In Spanje en Portugal hebben ze enkel de rode, door Coca Cola gemodifieerde, goedlachse oude man met zijn rendieren.

DRIE KONINGEN
In spanje is dit hét feest voor de kinderen. Het is totaal vergelijkbaar met Sinterklaas bij ons. De drie koningen komen de avond voor 6 januari aan in alle steden en rijden daar door de straten rond op kamelen, per fiets, in tractors... De kinderen geven dan hun brief met wensen aan de drie koningen. In ruil voor 3 glazen champagne, 's nachts cadeautjes brengen voor de brave kindertjes.
In portugal is het hetzelfde als bij ons. Daar wordt enkel een taart met bijhorende boon gegeten. Het "driekoningen" zingen van deur tot deur is dan weer schijnbaar iets typisch Belgisch.

De conclusie is dat de Portugese kinderen het minste cadeautjes overhouden aan het eind. De reden is misschien dat Portugal het armste land is van de drie...

Noël

Afgelopen zaterdag was het tijd voor een vroegtijdig Kerstfeestje met onder de aanwezigen vooral Erasmussers. Er waren ook enkele dappere rasechte franse studenten, maar duidelijk in de minderheid. In feite was het een verjaardagsfeesje van Lucille (een van de dapperen) dat we hadden omgedoopt tot Kerstavond. Zoals de traditie het wil, hadden we beslist om op voorhand namen te trekken, zodat iedereen aan het einde van de avond een kersvers cadeautje zou bezitten. Ik had een flesje parfum gekregen van lucille. Natalia was op haar beurt zeer gelukkig met het nodige entertainment (tijdschriften, sudoku, snoepjes...) voor tijdens haar lange vlucht naar Peru de volgende dag.
Het was een fijne gezellige avond, de daarop volgende nacht was iets minder aangenaam. Het brandalarm ging twee keer achtereen af en daarna probeerde mijn buurmeisje samen met haar tien vrienden het geluid van de sirene te evenaren.

toch geen parfum zeker - het paascadeau voor natalia

ricardo en ik volledig in de kerstsfeer...

de twee "payaso's" Mario en Maria (paljassen....)

"cagatio": een spaanse traditie om dergelijke houten "honden" te knutselen met kerstmis. Mij doet het in ieder geval denken aan een kerststronk.

wat een jolige bende...

Brais (geel) had het leukste cadeauke gekregen... Maar dat werd al snel onderschept door de anderen (ricardo, antonio(bob marley) en ik)

Les belges une fois!

Het voorbije weekend ben ik even over huis gegaan. De eerste keer in twee en halve maand. Mijn terugkeer naar het belgenland had natuurlijk een bijzondere reden. Ik was dit weekend één jaar samen met Kim en dat konden we toch moeilijk via de telefoon vieren.
Kim kan op beide oren slapen wanneer ik in toulouse ben, want ik ben braaf. Toch bijna altijd...
Af en toe werd ik verleid, de bewijzen van mijn ontrouw zijn vastgelegd op de gevoelige plaat:

Maar als ik eerlijk moet zijn, kan niemand op tegen mijn liefste meisje (zelfs mario galactico niet).

De Was

De was doen is hier een hele gebeurtenis. De wachttijden swingen de pan uit omdat drie wasmachines nu eenmaal meer dan ontoereikend is voor 2000 studenten. Het resultaat is dat je foto's gaat trekken waar dozen waspoeder opstaan.

(ik weet, deze post is van geen enkel nut, maar ik vond de foto wel grappig)